ಹನಿ ಕಥೆಗಳು…

2 ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

 ಮೀ ಟೂ
ವಳು ಅವನಿಗೆ ಲವ್ ಯು ಎಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದಳು. ಮೀ ಟೂ ಎಂದ ಅವನು. ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಮದುವೆಯಾದರು…ನಿರಂತರ ಜಗಳವಾಡಿದರು. ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ಡೈವೋಸ್೯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದೂರವಾದರು. ವರುಷಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರು ಮತ್ತೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು. ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು…ನಮ್ಮ ಆ ಜಗಳವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವ ಮೀ ಟೂ ಎಂದ.
***********************
ಈರುಳ್ಳಿ
ಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಕುಡುಕ ಗಂಡ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಂಡತಿ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತೆ ಎಂದು ದೂರ ಸರಿದಳು. ‘ಥೂ…ಬಾಯಿ ವಾಸನೆ’ ಎಂದು ತನ್ನನ್ನೇ ಬೈದು ಕೊಂಡು ಅವಳಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ತರಲು ಹೇಳಿದ. ಈ ನಡು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಈರುಳ್ಳಿ ಹೆಚ್ಚುವಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣಿಂದ ನೀರು ಬರಲಿಲ್ಲ….ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಅವಸ್ಥೆ ನೋಡಿ ಈರುಳ್ಳಿಯೇ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುತ್ತಿತ್ತು.
***********************
ಕಣ್ಣೀರು
ನೆಯಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನುವ ಬಡತನ. ಮಕ್ಕಳು ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಲಗಿದ್ದವು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಂಜಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಗಂಜಿ ನೀರು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನೇ ನೆನೆದು ಆ ತಾಯಿ ಬರೀ ಗಂಜಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ಅದನ್ನು ಉಪ್ಪಾಗಿಸಿತ್ತು.
***********************
ವಿರಹ
ಬ್ಬರು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ದೂರವಾಗಿದ್ದರು. ವಿರಹ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಬಿಯರ್ ಕುಡಿಯತೊಡಗಿದ. ಇವಳು ಊಟ ಬಿಟ್ಟಳು. ಬಿಯರ್ ಕುಡಿದು ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಸೊರಗಿ
ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಬಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ ಪಾವತಿಸಲು ಅವ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲನ್ನೇ ಮಾರಿದ. ಅವಳ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಕರೆನ್ಸಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದು ಕೊಂಡಿತ್ತು.
***********************
ಸಂಶಯ
ಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಂದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನದಂದು ಅವ ಚೆಂಗುಲಾಬಿ ಹಿಡಿದು ಕಾದು ನಿಂತಿದ್ದ. ತನ್ನ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ಯಾವುದೋ ಹುಡುಗನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ನೋಡಿದ. ಸಂಶಯದ ಬೇಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಲಾಬಿಯನ್ನು ಕಿವುಚಿ ತಿಪ್ಪೆಗೆಸೆದ. ಅಣ್ಣನ ಜತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಜೀವನ ಅರಳಿತು.

ನಾವ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ?

ನಿಮ್ಮ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆಯಿರಿ

ವಂದೇ ಮಾತರಂ ಗೀತೆ ರಚಿಸಿದವರು ಯಾರು?
ಐ ಥಿಂಕ್ ಆಶಾ ಬೋಸ್ಲೆ
ಐ ಥಿಂಕ್ ಸುಭಾಷ್ ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್
ಐ ಥಿಂಕ್  ಎ. ಆರ್. ರೆಹಮಾನ್
ರಾಂಗ್ ಆನ್ಸರ್...ರಾಂಗ್ ಆನ್ಸರ್...
Quikly text me----space ur answer and ur name to....ಬೇಗ ಬೇಗನೆ ನಿಮ್ಮ ಆನ್ಸರ್ಸ್ ಕಳಿಸಿ 
u can win couple passes for Latest Movie...
ಅಂತಾ ಆರ್ ಜೆ (ರೇಡಿಯೋ ಜಾಕಿ) ಪಟ ಪಟನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ನಡ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ (ಕಂಗ್ಲೀಷ್)ನಲ್ಲಿ ಹೇಳೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ 
ಅಧ೯ ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಯಾರೊಬ್ಬರು ಮೇಲಿನಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
ಎಫ್ ಎಂಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವತ್ತೂ ಇಂಥಾ ಸ್ಪಧೆ೯ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ. ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಎಫ್ ಎಂನಲ್ಲಿ ವಂದೇ ಮಾತರಂ 
ಗೀತೆ ರಚಿಸಿದವರು ಯಾರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಕೇಳುಗರು ಹೇಳಿದ ಉತ್ತರ ಕೇಳಿ ನಾನು ದಂಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ.
ಅರೇ...ನಾವು ಭಾರತೀಯರು ಇಷ್ಟು ದಡ್ಡರಾ? ಅಂತಾ ಅನುಮಾನ ಶುರುವಾಯ್ತು. 
ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ರಚಿಸಿದವರು ಯಾರು? ಭಾರತದ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಾವುವು? ರಾಜ್ಯಗಳೆಷ್ಟು? ಎಂದು ಕಲಿತಿದ್ದ ನಾವು 
ಇದೀಗ ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಂಪಲ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ I think ....ಅಂತಾ ಏನೇನೋ ತಪ್ಪು ತಪ್ಪು ಹೆಸರು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀವಲ್ಲಾ! 

ಗಮನಿಸಲೇ ಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ  ನೀಡಿದವರು (ನೀಡುವವರು) ಯಾರೂ ಅವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲ. 
ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪೆನಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳೇ.ಡಿಗ್ರಿ ಮೇಲೆ ಡಿಗ್ರಿ ಗಳಿಸಿ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಕೈ ತುಂಬಾ 
ಸಂಬಳ ಗಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಹನೀಯರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಪಾಠವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಹೋಯಿತೆ?.ಇರಲಿ ಬಿಡಿ, ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು 
ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳ ನೆನಪಿರಲೇ ಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ವಾ? 

ಅದೇ ವೇಳೆ ಇನ್ಯಾವುದೋ ವಿದೇಶಿ ಸಂಗೀತಗಾರನ ಬಗ್ಗೆಯೋ, ನಟನ ಬಗ್ಗೆಯೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಥಟ್ ಅಂತಾ 
ಉತ್ತರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಾವ್ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ?. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಅದೇಕೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಸಡ್ಡೆ? ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು 
ಕಲಿತು ಪಂಡಿತರೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಲದಲ್ಲಿ ತಾಯ್ನಾಡಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಸಮಯ ಸಾಕಾಗದೇ ಹೋಯಿತೆ?

ಈ ಮೊದಲು ಒಂದು ಟಿವಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ ಹಾಡುವಂತೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು 
ಯುವಕ ಯುವತಿಯರೇ ಆಗಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಯಾವಾಗ ಎಂಬ ಇಸ್ವಿಯೇ ಮರೆತು ಹೋಗಿದೆ!. ಈ ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಘಟನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ 
ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ದಿವಂತರು ಎಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾರತೀಯರು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. 

ಒಂದೆಡೆ ಜಗತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪಥದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾವು ಭಾರತೀಯರು ವಿದೇಶಿಯರು ಹೇಳಿದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಹೈಟೆಕ್ 
ಎಂದು ಅವರ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಸಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ವಿದೇಶಿಯರು ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಕ್ರತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಲು ಭಾರತದತ್ತ 
ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಕಚೀ೯ಫ್ ನಲ್ಲಿ ಲಂಗ ಹೊಲಿಸಿದ್ದೇವೆ.ನಮ್ಮ ಸಾರಿಗಳಿಂದ ವಿದೇಶಿ 
ಮಹಿಳೆಯರು ಮಾನ ಮುಚ್ಚುತ್ತಾರೆ! ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಕಲಿತು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು..ಮತ್ತು ಕಲಿಯಲೇ ಬೇಕು. 
ಹಾಗಂತ ನಮ್ಮ ದೇಶವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದು ಸರೀನಾ?

ಇಂದಿನ ಯುವ ಜನಾಂಗ ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ಆಸ್ಥೆ ವಹಿಸದಿದ್ದರೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗಬೇಡ?. ಗಾಂಧಿ ಯಾರು? ಅಂತಾ ಕೇಳಿದರೆ 
ಬೋಳು ತಲೆ, ಚರಕದಲ್ಲಿ ನೂಲು ನೇಯುತ್ತಿರುವ ಗಾಂಧೀ ತಾತಾನ ಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಬದಲು ಪೂಜಾಗಾಂಧಿಯ ಪೋಸ್ಟರ್ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಎದ್ದು 
ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಆದಶ೯ವಾಗಿರುವ ಹಿರಿಯರ ಫೋಟೋಗಳಿಗೆ ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿ ಗೋಡೆಗೆ ನೇತು ಹಾಕುವ ಜತೆಗೆ ಅವರ ಆದಶ೯ಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ
ನಾವು ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದೇವೆ. ನಾವು ಸಮಯದೊಂದಿಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ನಿಜ.ಆದರೆ ಸಮಯದ ಅರಿವು ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಚಲಿಸುವುದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ 
ಹೋಮ ಮಾಡಿದಂತೆಯೇ. 

ಎಫ್ ಎಂನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿಂದಾಗಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಬರೆಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಅಂತೂ ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಪುರಾತನ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಸೇರಿ 
ವಿದೇಶಿಗರ ಆಕಷ೯ಣೆಯ ಬಿಂದುವಾಯ್ತು.ನಾವು ಮಾತ್ರ ವಿದೇಶಿಯರಿಗೆ ಆಕಷಿ೯ತರಾಗಿ ಬರೀ ಸೊನ್ನೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇನೋ 
ಎಂಬ ಶಂಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿದೆ.